Thailand « . maybe mayest .

ฉันไม่ค่อยแน่ใจกับตัวเองเท่าใดนัก ว่าสิ่งที่เผชิญกันอยู่มันคืออะไร
ถึงแม้จะยังไม่ได้ประสบพบเจออะไรหนักหนาเหมือนคนอื่น
แต่โดยส่วนตัวแล้ว ฉันเกลียดการเดินลุยน้ำที่นองอยู่บนพื้นถนน
นิ้วเท้าของฉันพร้อมที่จะบิดตัวงอได้ในทุกเวลา
เพียงแค่น้ำสูงเซนต์เดียวกระเซ็นขึ้นมา
ไปพูดให้ใครที่ไม่รู้สึกเหมือนกันฟัง ก็คงจะโดนติได้ไม่ยาก
เพราะฉันเองก็สะอิดสะเอียนกับตัวเองอยู่เหมือนกัน

บ้านของฉันเป็นสวน เนื้อที่ประมาณไร่กว่า
มีต้นไม้ต้นหญ้าเจริญเติบโตเยอะที่สุดในย่านที่อาศัย
หน้าบ้านของฉันมีบ่อขุดตามยาวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
เราเลี้ยงปลาไว้เชยชม ปลาคราฟท์สีส้มดูเด่นเสมอเวลาที่มันว่ายอยู่กลางฝูงปลานิล
ใครเดินผ่านไปมาก็จะแวะมานั่งมองปลาของฉัน แอบมาตกก็เคยมี

หน้าฝนของทุกปี วันใดที่ม่านฝนหนาแน่นกว่าวันก่อนๆ
น้ำจากบ่อปลาหน้าบ้านก็จะปริ่มและไหลเข้ามาในสวน
ปลาของฉัน ทั้งเล็กและที่โตกำลังพอดี ก็จะว่ายวนไปวนมาระหว่างต้นมะพร้าวต้นโน้น
มายังต้นมะม่วงหรือต้นชมพู่ที่กระจายอยู่ในสวนเรื่อยไป ในส่วนของน้ำที่ขัง
หลังบ้านรอบโคนมะม่วงเบาต้นโปรดของคุณยาย จะเป็นสวนผักแว่น
ถ้าน้ำเยอะ ผักแว่นใบกลมก็จะจมลงไป มองเห็นปลากระดี่อ้าปากอยู่เหนือน้ำ

กระนั้นก็เถอะ ถึงฉันจะเกลียดน้ำขังมากแค่ไหน ก็ยินดีที่จะลุยน้ำในบ้านของตัวเอง
เพราะบ้านฉันไม่เคยรับน้ำขังจากข้างนอกเข้ามา น้ำที่อยู่ภายใน
ก็ไหลออกมาจากบ่อและสวน ฉันคิดเอาเองว่ามันไม่สกปรกเท่าไหร่
ก็น้ำมันไหลผ่านมาแต่พืชผลใบหญ้านี่ อย่างน้อยอาการคันเท้าของฉันก็วางใจได้
จริงๆ แล้ว ฉันออกจะสนุกทุกครั้งที่ได้ลงไปวิ่งไล่ช้อนปลาใส่ถัง
รอน้ำแห้งแล้วปล่อยกลับลงบ่อ เจ้าตัวโชคร้ายที่ไม่มีใครจับมันได้
ก็จะด่วนแห้งตายไปเองเมื่อสถานการณ์กลับสู่ปกติ

แต่ปีนี้ ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับบ้านเมืองของฉัน
ถนนที่เคยมีให้รถวิ่งก็หายไป รถย้ายที่จอดจากบนดิน ไปอยู่ใกล้ฟ้า
ผู้คนอพยพ จนหลายพื้นที่แทบกลายเป็นเมืองร้าง และเมืองบาดาล
สุนัข แมว สัตว์เลี้ยงก็ตกเป็นผู้ประสบภัยจนล้นศูนย์พักพิง
ชีวิตของฉันที่เดินทางไปมากระหว่างเมืองก็หยุดชะงักลง เหตุเพราะน้ำเข้ายึดพื้นที่

เรือเข้ามามีบทบาทสูสีกับรถคันใหญ่ ทหารต้องวางปืนมาแบกกระสอบทราย
น้ำไฟถูกตัด เครื่องบินจอดอยู่บนน้ำ 7-11 ยังมีวันปิดบริการ
สุภาพบุรุษ สุภาพสตรีผู้มีจิตอาสา รวมทั้งคนฉกฉวยสันดารสัตว์
ก็โผล่ขึ้นมาเยอะเป็นดอกเห็ด ของฟรีที่ดีอาจไม่มีในโลกแต่น้ำใจเรามีที่นี่
เสื้อสีละลายจางหายไปกับน้ำ มือกับมือยื่นเข้าหากัน
แม้จะมีกระแสเกี่ยวกับการชะล้างเลือดที่เคยไหลบนแผ่นดินเข้ามา
แต่ก็เห็นได้ชัด ว่าคนไทยใจใหญ่แค่ไหน

ถึงเวลาที่บ้านหลังใหญ่มีปัญหา ประชาชนร่วมชาติฉันทุกข์ใจ
ก็ต้องยอมเดินลุยน้ำด้วยกันไป เพราะเราก็มีกันแค่นี้

แม้ฉันและครอบครัว ยังไม่ตกเป็นผู้ประสบภัยก็ตาม
แต่ซ้ายขวาหน้าหลังจากบ้านฉัน มันก็ไม่ได้ห่างจากปลาวาฬตัวโตนัก
แน่นอนที่ความกลัวและหวาดหวั่นจะมีอยู่บ้างจากข้างใน ไม่รู้น้ำจะมารึเปล่า
ข่าวสารที่ติดตามผ่านสื่อต่างๆ ก็ไม่ได้ทำให้มั่นใจกับชีวิตในแต่ละวันได้มากขึ้น
ชีวิตจริงดูโหดร้ายกว่าที่เป็นเพราะสื่อนำเสนอมากเกิน จนความวิตกไหลรวมไปกับน้ำ
เราจะทำอย่างไรได้ ถ้าน้ำเขาจะไหลมา
ติดตามข่าวสารไปทำไม ถ้าชีวิตคุณจะเป็นทุกข์มากกว่าเดิม
ปิดหูปิดตาบ้าง จิตใจจะได้เบาลงบ้าง

พอเถอะ ฉันบอกตัวเอง ―
คืนนี้ฉันปิดโทรทัศน์แล้วล่ะ.

บางทีน้ำบนถนนก็เย็นดีเหมือนกันนะ
ถุงพลาสติกว่ายอยู่เต็มเหมือนปลาในสวนบ้านฉันเลย : )

i got 4 days journey for back into the history of my country, started thursday’s morning.
this trip is a part of Survey of Thai Arts, a subject in my 1st year scheduler.

we ; Ceramics and Visual Communication Design students and our bosses.
there’re almost 80 persons on this trip.
Sukhothai, Kamphangpetch, Najornsawan and Pisanulok,
those’re montage of modern and history.

i can said frankly that it’s 4 days of happiness and take a rest !
cold wind in the morning, warm tone in the late morning
and sunny in the day time. it’s okay but i’d like colder.

this’s one my favorite places, Sathorn Gold Silk at Hard Siew, Sujkothai.
there’s full of vintage stuffs stated for show and the best of all is Deer horn !
many kinds of deer. all are so very inspiring me.