เสียงเคาะกระจกของสุนัขที่ชอบดูทีวีไม่มีให้ฟังอีกแล้ว

ฉันยังคงพูดคุยอยู่กับสุนัขตัวเดิมและตัวเดียวที่พึ่งตายไป
ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนว่ามีฉากกั้นบางๆ ปรากฏอยู่ในตา
แต่ฉันก็จดจำภาพเดิมๆ ได้ชัดเจน ประโยคที่เคยพูดซ้ำเดิมก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

วันที่ท้องฟ้ามีดาว 3 ดวง ยืนเรียงกันตอนพลบค่ำ ฉันยังจำวันนั้นได้ดี แม้ไม่มีอะไรเด่นชัดเป็นพิเศษ
น้ำตาลนอนหมอบอยู่ข้างเรือที่วางคู่กับขอนไม้ที่มีเห็ดขึ้น พรางตัวแนบเนียนจนฉันมองผ่านไป
และอาจเพราะฉันไม่ได้มองต่ำ หรือเพราะความทรงจำที่ทำให้คิดอยู่เสมอว่า ต้องเป็นเหมือนเดิมซ้ำๆ
ทำให้คิดอยู่แค่ว่า สุนัขตัวเล็กที่ปอดมีปัญหาเพราะความซน ชอบเล่นสกปรก คงหนีออกไปเที่ยวอีกตามเคย
หรือไม่ก็นอนอยู่ที่เดิม ริมบ่อใต้ต้นมะพร้าวที่ปลายสวน – ที่ที่น้ำตาลนอนแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย
4-5 นาทีถัดมาฉันมาสังเกตและรู้สึกได้ถึงเป้าหมาย  หลังจากมองเห็นหางพู่สีดำสะบัดไปมาอยู่ที่ปลายตา

 

 

สิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำเดิม ทำให้เราจำกัดความคิดหรือความรู้สึกของตัวเองได้ไม่ยากนัก
ใกล้เวลากลับบ้านอีกครั้ง ฉันกำลังนึกบทสนทนาบทใหม่อยู่
ได้แต่หวังว่าน้ำตาลจะไม่เบื่อที่จะนอนฟังคนเพ้อเจ้ออย่างฉันพูดมากซะก่อน

บางวันฝนตกหนัก ฉันมองฝ่าม่านฝนออกไป
น้ำตาลกำลังนอนแช่น้ำอยู่ใต้กองฟางสีน้ำตาลอ่อน
ที่นอนที่ใหม่สำหรับการหลับชั่วนิรันดร์ของเธอ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s