we read each other.

ฉันเชื่อเสมอว่าเราทุกคนต่างเป็นหนังสือคนละเล่มที่แตกต่างกันโดยรายละเอียด
เมื่อเราพบกัน มันก็เหมือนว่าเรากำลังเปิดหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นอ่าน

I trust that we’re an unique book, difference in details.
When we met, it’s like we’re reading. 

โดยความจริงแล้วก็เป็นเรื่องปกติของเราทุกคนที่จะรู้สึกว่าชอบหรือไม่ชอบหนังสือเล่มไหน
ฉันเข้าใจเอาเองว่าไม่มีใครชอบหรือสามารถอ่านหนังสือได้จบทุกเล่ม
จะต้องมีหนังสือเล่มที่เราเปิดอ่านไปไม่กี่หน้าก็ปิดมันลงและไม่เปิดมันขึ้นมาอีก
ลึกๆ แล้วต่อให้เป็นถึงนักอ่านชั้นครูฉันก็มั่นใจได้ว่าเขาจะต้องเคยปฏิเสธหนังสืออยู่บ้าง

In fact we can feel like or dislike to any book, it’s normal.
‘Cause no one can read and like every books,
I trust that myself even he’s a superb.  

เทียบกับเล่มที่เราชอบ ต่อให้เปิดอ่านซ้ำเดิมอีกกี่รอบก็ไม่มีวันเบื่อ
ประโยคสำคัญที่เราอาจขีดเน้นมันไว้จนโดดเด่นแม้จะเปิดเพียงผ่าน
ก็ทำให้เราจำได้ขึ้นใจว่าหนังสือเล่มนั้นเป็นอย่างไร

หนังสือที่ไม่เคยเปิดอ่าน มีไว้ให้มันโชว์สันปกอยู่บนชั้น เพื่อบอกขอบเขตของตัวเอง
อาจะมีไว้เพื่อเหตุผลบางประการ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม เราจะรู้ได้ในสักวัน

คุณค่าที่เราให้กับหนังสือแต่ละเล่ม ก็เหมือนกับที่เราวางตัวกับคนรอบข้าง
รักใคร่ก็ดูแลกันไป ปกขาดก็ซ่อมแซม เย็บเล่มให้ใหม่
เบื่อซ้ำซากก็สลัดทิ้งขว้าง ขายต่อไปเป็นหนังสือมือสองสามสี่
ใจกว้างก็ไม่ใฝ่ครอบครอง ส่งต่อหนังสือดีไปยังมือต่อๆไป
มีเรื่องของอำนาจที่อยู่บนที่สูง ก้อนกระดาษกลับกลายเป็นหนังสือต้องห้ามสำหรับคนข้างล่าง
โลกที่เราอยู่เป็นห้องสมุดขนาดใหญ่ที่เราไม่อาจจะอ่านหนังสือได้ครบ
แต่ฉันเชื่อว่า เราทุกคนคู่ควรกับการอ่านหนังสือทุกๆเล่ม เท่าเทียมกัน
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างมั่นใจในความคิดของตัวเอง
เพราะสัญลักษณ์ที่ใช้ในการแทนค่าคนหนึ่งคนของฉันนั้นเป็นเพีงแค่หนังสือ

Book is the symbolic that remind me of being human.

Advertisements

2 comments

  1. “What I didn’t yet understand was the importance of taste and timing. Books are like people. Some look deceptively attractive from a distance, some deceptively unappealing; some are easy company, some demand hard work that isn’t guaranteed to pay off. Some become friends and stay friends for life. Some change in our absence — or perhaps it is we who change in theirs — and we meet up again only to find that we don’t get along any more.”
    —Mark Haddon, The Right Words in the Right Order


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s